Venuskracht & De Vrouw Die Herinnert

Deel 3:

Ik voel steeds sterker dat vrouwenkracht niets te maken heeft met harder worden.

Juist zachter.
Dieper.
Langzamer.

Venuskracht leeft niet in controle.
Maar in ontvangen.

In het durven voelen van alles wat opgeslagen ligt in het lichaam.

Ik begon mijn energie anders te begrijpen.
Mijn baarmoederenergie.
Mijn hartveld.
Mijn intuïtie.

Alsof mijn lichaam oude herinneringen draagt die nu wakker worden.

De 13 Venus-houdingen voelen voor mij niet als oefeningen.
Maar als sleutels.

Poorten terug naar het vrouwelijke bewustzijn.

Wanneer ik mijn voeten op de aarde voel, mijn buik ontspan en mijn hart open, verandert mijn hele veld.

Dan herinner ik mij ineens:

ik bén liefde.

Niet omdat iemand mij liefheeft.
Maar omdat liefde mijn natuurlijke staat is.

En hoe meer ik dat voel, hoe minder ik mezelf verlies in de buitenwereld.

De afgelopen tijd voelt alsof oude tijdlijnen zijn herschreven.
Alsof een lange dwaling eindelijk zijn einde heeft bereikt.
Een les die klaar is.

En het bijzondere is:
Wanneer ik terugdenk aan vroeger, voel ik niet eens meer dezelfde frustratie of emotionele lading.

Alsof iets echt geheeld is in de kern.

Niet weggestopt.
Niet ontkend.
Maar werkelijk doorvoeld en veranderd.

Ik besef nu ook:
Iets wat je zelf nooit hebt meegemaakt, kun je onmogelijk volledig begrijpen.

Je kunt er ideeën over hebben.
Oordelen.
Meningen en of een beeld

Maar ervaring opent een heel ander bewustzijn.

Daardoor kijk ik tegenwoordig veel neutraler naar mensen.
Zachter ook.

Want in deze maatschappij moet alles meteen een label krijgen.
Iemand die anders voelt of zich anders gedraagt, wordt snel een narcist genoemd.
Of mensen zeggen meteen: “die verandert nooit.”

Maar ik geloof daar niet meer in, noem mij een Dromer … Alles is goed, ik geloof in de goedheid van een mens.

Ik geloof dat ieder mens meerdere lessen krijgt in het leven.
Kansen om te groeien.
Om verantwoordelijkheid te nemen.
Om terug te keren naar leiderschap vanuit de eigen kernoorsprong.

Want wanneer je de oorsprong herschrijft…
verandert ook je verhaal.

Dan veranderen zelfs de ervaringen die ooit als waarheid in je lichaam vastzaten.

Mijn grootste missie in dit leven was eigenlijk vrijheid vinden.
Vrijheid van gedachten en gevoelens die niet eens van mij waren, maar die mijn systeem ooit had aangenomen als veiligheid.

Alleen die veiligheid werd uiteindelijk een verstikking.

Mijn hoofd geloofde jarenlang verhalen die niet bij mij als Ik hoorden.
Patronen.
Angsten.
Overlevingsmechanismes.

En na jaren van herprogrammeren…
laag voor laag…
tot aan de Angel…of wel Kern.

Voelde ik een ander Patroon ontstaan:
Nu begint een ander level, zoals ik het benoem.

Soms zag ik het bijna als een game 🙂

Een spirituele reis door liefde, bewustzijn en energie.
Maar ook een confrontatie met alles wat nog niet volledig vrij was.

Het bijzondere is:
Vanuit mijn oude hoofd zou ik allang zijn weggerend.

Of mijn omgeving had gezegd dat het onmogelijk was.
Te intens.
Te anders.

Maar mijn gevoel bleef.

Iets in mij wist dat liefde groter is dan wat wij geleerd hebben te begrijpen.

Niet romantische liefde alleen.
Maar een bewustzijnsstaat.

Een veld.

En ik ben nog steeds in proces.

Nog steeds aan het leren.
Nog steeds aan het zakken in mijn lichaam.
Nog steeds aan het ontdekken wat echte vrijheid eigenlijk betekent.

Maar voor het eerst voelt het niet meer alsof ik zoek.

Het voelt alsof ik mezelf langzaam aan het herinneren ben.

 

Licht,

Angel